Қоғамдық құлшылықтан бөлек үйде дұға ету де бар, оған аса байыппен қарауымыз керек. Өйткені, біздің дұғамыз – Жаратушының алдында тұрып,
Оған жанымыздағының бәрін төгуге мүмкіндік. Мұндай дұға шөл дала сияқты құрғақ болмауы керек. «Тас жүректі тәнімізден алып таста және бізге Сенен қорқатын, Сені сүйетін, Сені құрметтейтін, Саған еретін және Сенен қорек алатын ет жүрек бер», – деп Амвросий Медиоланский Құдайдан тілейді. Біз де дұға тірі болуы үшін жанымызды тазартуға тырысуымыз керек.
Әрине, біз дұға етуді үйренуіміз керек. Құдайға шүкір, біге үйренетін біреу бар. Құдайдың өзі бізге дұғаның үлгісін береді. Біріншіден, Құдай шәкірттеріне барлығы білуі тиіс Құдайдың дұғасын берді. Дұғаны жаттаудың ешқандай мәні жоқ сияқты көрінуі мүмкін. Өйткені, біз айтылып жатқанның мәнін түсінбей, жай ғана қайталау құрылғысына айналуымыз мүмкін.
Дегенмен, бұл олай емес; біз өзімізбен жұмыс істеуіміз керек. Бұл рухани өмірде өте маңызды. Біз дұға сөздеріне құлақ асуымыз керек. Дұғаның өзін жаттау процесі де маңызды. Бұл біздің жадымызда мәңгі сақталатын қасиетті сөздерді сақтайды. Екіншіден, Мәсіх үйдегі мұқият дұға туралы былай дейді: «Сен болсаң, дұға еткен кезде өз бөлмеңе кір және есігіңді жауып ал, құпиядағы өз Әкеңе тағзым ет; және құпиялықты көрген сенің Әкең саған сөзсіз береді» (Матфей 6:6).
Иса шәкірттеріне әрқашан үмітін үзбей Құдайдан сұрай берудің керектігін де астарлы әңгімемен түсіндіріп былай деді: — Бір қалада Құдайдан қорықпайтын, адамнан да ұялмайтын би болыпты.
Сол қалада бір жесір әйел де тұрады екен. Әйел биге қайта-қайта келіп: «Мені дауласқан кісімнен қорғай көріңіз!» – деп өтініп сұрай береді екен.
Бірақ би жесірді көп уақыт бойы қорғағысы келмейді. Ақырында ол ішінен: «Құдайдан қорықпаймын, адамнан да ұялмаймын.
Алайда мына жесір маған тыныштық бермегендіктен, оның мүддесін қорғайын. Әйтпесе ол қайта-қайта келіп, мазамды ала берер» деп ойлайды. Содан кейін Иеміз Иса былай деді: «Сендер әділетсіз бидің не айтқанын естідіңдер ғой.
Ал Құдай Өзі таңдап алған, Өзіне күні-түні жалбарына сиынған адамдарының мүдделерін қорғамай ма? Әлде соны ұзаққа созып жібере ме? (Лұқа 18:1-7). Інжілден алынған бұл үзінді дұғаның мәнін түсіну үшін өте маңызды. Дұға – бұл жүрекжарды өтініш, жанның жалбарынуы.
Өкінішке қарай, адамдар өзін қинағысы келмейді, сондықтан дұға етуге құлықсыз болады. Рухани өмір күш салмай, ізденбей және тәубесіз мүмкін емес екенін түсінуіміз керек.
Егер біз күш салмасақ, дұға ете алмаймыз. Үшіншіден, Құдай өмірдің қиын сәттерінде дұға етудің маңыздылығы туралы былай дейді: «Рухтаныңдар және азғыруға түспеу үшін дұға етіңдер: рух сергек болғанымен, тән әлсіз» (Матфей 26:41).
Сондықтан дұға ету маңызды, өйткені сол арқылы біз рухымызды нығайтамыз, ал рухы мықты адам әртүрлі қиындықтарға төтеп бере алады.
Біз Иса Мәсіх үйреткен дұға сабақтарын үйренуіміз керек. Бізден бұрын осы жолмен жүрген әулиелердің тәжірибесіне сүйеніп, олардан үйрену де өте маңызды.
Православие дәстүрінде әулиелердің дұғаларына жүгіну дәстүрі бар. Тәжірибе жинап, әулиелерден дұға етуді үйрену арқылы біз өзіміздің бір нәрсемізді қоса аламыз.
Бірақ қасиетті тәжірибе аясында біз Құдайға құмарлықтардан тазартылған және Оған ұнайтын сөздер айта аламыз.